Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28139 K.2023/9427

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/1, 119/1-c maddeleri uyarınca öngörülen cezaların türleri ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.02.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, ikinci karar tarihi olan 18.05.2023 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması hukuka aykırı bulunduğundan,