Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28167 K.2025/23501

I.Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II.Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine, sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında gece işledikleri sabit olan hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 143. maddesine göre artırım yapıldığı hâlde uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde eklenmesi mümkün eksiklik kabul edilmiş, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar ... ve ...'ye iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen cezaların 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.