Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28192 K.2024/1776

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.02.2023 tarihli ve 2023/2057 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, suç tarihinde katılanın kilitli aracını çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 37/1, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/250 Esas, 2023/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h, 143, 62, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 22 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/1159 Esas, 2023/1542 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın samimi ikrarı, pişman olması ve zararı karşılamaya hazır olduğunu beyan etmesine karşın bu konuda yeterli inceleme ve değerlendirme yapmadan etkin pişmanlık hükümleri uyarınca cezadan indirim yapılmadığına, İstinaf Mahkemesi kararında istinaf başvurusunun hangi sebeplerle reddedildiğinin gerekçelendirilmediğine ilişkindir. Sanığın temyiz isteği; dosyada mal zararının olmadığına, ailesinin katılan ile görüştüğüne, verilen cezanın yüksek olduğuna ve lehine hususların uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... ve temyiz dışı diğer sanık M.A.'nın suç tarihinde gece vakti katılanın ikametinin önüne park ettiği kamyonetinin kapılarını bir şekilde açtıkları, ibaresiz, ucu kırık, uydurma bir anahtarla aracı çalıştırdıkları, araçla olay yerinden ayrıldıkları ve gezdikleri, ilerleyen saatlerde saat 03:30 sıralarında devriye gezen kolluk görevlilerinin durumdan şüphelenerek sanıkların içinde bulunduğu aracı durdurması üzerine sanıkların yakalandığı, aracın muhafaza altına alınarak katılana teslim edildiği, bu suretle sanığın taklit anahtarla kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşyayı çaldığının sabit olduğu İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık tarafından gerçekleştirilmiş rızaî iadenin bulunmaması, kolluk görevlilerince yapılan araştırma üzerine aracın sahibine ulaşılarak teslim edilmesi nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, İstinaf Mahkemesi ilâmında yeterli gerekçenin bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince eyleme uyan yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, ceza miktarına göre sanık lehine uygulanabilecek takdirî indirim hükümlerinin de uygulandığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde bulunmamış, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR