Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28193 K.2025/4084

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 04.02.2022 tarihli duruşmada sanığın savunması alınmış olduğundan dosyanın sanık ... yönünden tefriki ile yeni esasa kayıt yapılmasına karar verildiği, tefrik edilen dosyanın Mardin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/239 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılaması sonucunda 31.03.2022 tarih ve 2022/698 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in üzerine atılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık,

TCK'nın 116/1. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli ve TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarını işlediği sabit olmadığından CMK'nun 223/2-e maddesi anlamında üzerine atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verildiği, söz konusu kararların 17.05.2022 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği, inceleme konusu dosyada 26.09.2023 tarihli duruşmada ise bu kez dosyada ifadesi alınamayan sanık ...