Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28345 K.2024/3348

Hükümlü hakkında kurulan ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükümlü müdafiinin ve vasisinin kanunî süresi içinde hükmü temyiz ettikten sonra, hükümlünün 02.11.2016 tarihli dilekçesinde “yeni çıkan kanun hükmünde kararname ile yasadan faydalanabilmek ve açık cezaevine geçebilmek için temyiz hakkımdan (feragat) vazgeçiyorum, tarafınızdan dosyamın ivedilikle en kısa zamanda onaylanıp gönderilmesini saygılarımla arz ederim” şeklindeki beyanı ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği, her ne kadar hükümlünün 06.06.2023 tarihli dilekçe içeriğine göre temyiz isteminden vazgeçmediğini bildirdiği anlaşılmış ise de;