Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28385 K.2024/5625

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hükümlünün yokluğunda verilen hükmün, okuma yazma bilmeyen annesine Tebligat Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca komşu huzurunda usulüne uygun tebliğ edilmediği ve tebligatın geçersiz olduğu,

hükümlü müdafiinin 01.09.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde ve eski hâle getirme talebinin yerinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükümlü müdafiinin 01.09.2022 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu, Mahkemenin 02.09.2022 tarihli ek kararıyla eski hâle getirme ve temyiz isteminin reddine karar verdiği anlaşılmakla, eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Kanun'un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan Mahkemenin 02.09.2022 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olması sebebiyle ek kararların kaldırılarak yapılan incelemede;