Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2844 K.2023/1579

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 27.12.2019 tarihli ve 2019/497 Esas, 2019/496 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2019 tarihli ve 2019/146 Esas, 2019/1040 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca sanığa ''7 yıl 6 ay” hapis cezası verildiği, kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35.maddesi uygulanmak ve sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen 08.01.2020 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 10.01.2020 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,