Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28627 K.2025/9707

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, çalınan malzemelerin kilit altında olduğuna dair bir beyan olmadığından sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi kapsamında kabul edilmesi gerektiğine, sanık tarafından gerçekleştirilen hırsızlık fiilinin tek hırsızlık fiili olarak değerlendirilmesi gerektiğine, lehe olan hükümlerin uygulanmadığı ve kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;