KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/28645 E., 2024/19747 K.
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi ŞİKAYETÇİ :
- Suçlar
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli
- Hükümler
- İlk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının kaldırılarak düşme verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
- Tebliğname görüşü
- Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi
Karar Detayı
356 kelime·2 dk okuma
Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.
Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, "hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu ve 25.09.2023 tarihli dilekçe içeriğinden hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen kararların her ikisini de temyize konu ettiği belirlenerek yapılan incelemede.
Sanığın, gece vakti temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ile birlikte şikâyetçinin iş yerinden cep telefonu çalması şeklindeki eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu ile 116/2-4, 119/1-c maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca asli dava zamanaşımı süresinin 15 yıl, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olduğu gözetilmeden, sanık hakkında dava zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle düşme kararı verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.