Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2869 K.2024/2475

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde, sanık müdafinin yokluğunda, sanık ...'un yüzüne karşı verilen 24.06.2021 tarihli hükümde, kanun yoluna başvuru süresinin huzurda verilenler yönünden kararın tefhiminden, yoklukta verilenler yönünden ise kararın tebliğinden itibaren başlayacağının belirtilmesi karşısında, 24.07.2021 tarihinde tebliğ edilen kararı, 26.07.2021'de temyiz eden sanık müdafinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir, bu sürenin alt sınırı mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz. Cezayı ertelemenin yasal sonucu olmasından dolayı zorunlu olarak hükmedilmesi gereken “denetim süresine” ilişkin hatalar “aleyhe değiştirme yasağına” konu oluşturmaz.

Somut olayda, hırsızlık suçundan sonuç olarak verilen 11 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin en az 1 yıl olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, denetim süresinin 11 ay 20 gün olarak belirlenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 4. fıkrası gereğince kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,