Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28690 K.2024/4981

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 21.06.2018 tarihli ve 2018/2886 Esas, 2018/9416 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2023 tarihli ve KD-2023/110564 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2016 tarihli ve 2016/643 Esas, 2016/822 Karar sayılı kararı ile sanık ...

Bayverdi hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin istinaf isteminin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.01.2017 tarihli ve 2017/104 Esas, 2017/177 Karar sayılı kararı ile esastan reddine, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen esastan ret kararına karşı ileri sürülen temyiz isteminin de 21.02.2017 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği,

bu kararların sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi sonucunda verilen Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 21.06.2018 tarihli ve 2018/2886 Esas, 2018/9416 Karar sayılı onamaya dair ilâmına karşı yapılan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2023 gün ve KD-2023/110564 sayılı yazısı ile itiraz üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dosya içerisinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 20.11.2017 tarihli ve 2017/20447 No:lu tebliğnamenin Baro tarafından sanık ... için zorunlu olarak görevlendirilmiş bulunan müdafii Av. ...'a tebliğ edildiğine evraka rastlanmadığı belirlendiğinden.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2023 gün ve KD-2023/110564 sayılı itirazının KABULÜNE, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen kararın onanması ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanmasına dair hükümlere ilişkin Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 21.06.2018 tarihli ve 2018/2886 Esas, 2018/9416 Karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.11.2017 tarihli ve 2017/20447 sayılı tebliğnamesinin sanık ... müdafiine tebliğ edilmesi için dosyanın yazı işleri müdürlüğüne teslimine dair ara karar verildiği;

ilgili tebliğnamenin sanığa 21.12.2023, sanık müdafiine 24.12.2023 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği belirlenerek yapılan inceleme neticesinde;

I) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 21.02.2017 tarihli ve 2017/404 Esas, 2017/177 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığına ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/306 Esas, 2016/475 Karar sayılı ilâmında, birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine ''Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2016/306 Esas, 2016/475 Karar sayılı ilâmındaki hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesine,