Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/28935 K.2023/9530

dair ek karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

A)Sanık hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 14.09.2023 tarihli ve 2023/2001 Esas, 2023/2212 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin, kanunî süresi içinde sunduğu 21.09.2023 tarihli temyiz dilekçesinden sonra, sanığın 29.09.2023 tarihli dilekçe ile "...'e yönelik hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının onanmasını" talep ettiği, yine 06.10.2023 tarihli ceza infaz kurumu ifade tutanağına göre "29.09.2023 tarihli dilekçesinde belirttiği üzere cezasının onaylanmasını istediğini, temyiz isteminden vazgeçtiğini" beyan ettiği, temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B)Sanık müdafiinin 24.10.2023 tarihli ek karara yönelik yaptığı temyiz talebinin incelenmesinde;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 24.10.2023 tarihli ve 2023/2001 Esas, 2023/2212 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.10.2023 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları ile katılan ...'e yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında.