Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29012 K.2024/10528

Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/441 Esas, 2015/676 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli ve 2014/441 Esas, 2015/676 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın hükme yönelik 27.04.2016 tarihli temyiz talebi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 01.06.2017 tarihli ve 2017/2755 Esas, 2017/6468 Karar sayılı kararı ile; sanığın yokluğunda verilen hükmün, müdafiine 12.01.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği,

ancak 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesinde belirtilen yedi günlük temyiz süresi geçtikten sonra hükmü temyiz ettiği gerekçesiyle sanığın temyiz talebinin reddine karar verildiğinin, sanığın bu kez de 28.05.2018 tarihinde eski hâle getirme talebinde bulunması üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 28.11.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında 01.06.2017 tarihli ilâm ile temyiz talebinin reddine karar verilerek hükmün kesinleştiğinden bahisle dosyanın incelenmeksizin iadesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında;