Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29177 K.2025/20855

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinde "Temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinde ise "Temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... ve müdafilerinin temyiz istemlerinin, cezanın yüzüne karşı okunmadığına, yeterli araştırma yapılmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın sehven suçu kabul ettiğine, TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğine;

sanık ... müdafiinin temyiz isteminin yeterli araştırma yapılmadığına, gerekçe bulunmadığına, şüphe olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya cezanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların kendi aralarında kısmen çelişkiler barındıran savunmalarda bulundukları ve bu hâliyle aralarında menfaat çatışması bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanıklara ayrı ayrı müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden sanıklara tek zorunlu müdafii atanarak, bu müdafii ile birlikte savunmalarının alınması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 152. ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38. maddelerine aykırı davranılması,