Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2926 K.2024/7262

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya kapsamına ve oluşa göre, katılan ifadesinde aracında herhangi bir zarar ya da hasar bulunmadığını, aracının anahtarının kendisinde olduğunu başka anahtarının olmadığını beyan ettiği, park ederken kilitleyip kilitlemediğine dair bir beyanının da bulunmadığı, suça sürüklenen çocukların ise alınan savunmalarında, anahtarın aracın üzerinde olduğunu savunduklarının anlaşılması karşısında; bu husus hakkında katılan ifadesi tekrar alınarak, olay günü aracının camlarını kapatıp kapatmadığı,

kapılarını kilitleyip kilitlemediği hususu sorulup, suça sürüklenen çocuk aracı nasıl çaldığının tespiti açısından gerekirse bilirkişi marifetiyle incelenip sonucuna göre; suça konu aracın kapı veya camlarının açık bırakıldığının tespiti hâlinde eylemin TCK’nın 141/1. maddesi ve taklit anahtar kullanılarak çalınması hâlinde ise eylemin 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143 maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına, devamında da aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 4 yıl 2 ay yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,