Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29284 K.2024/825

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2023 tarihli ve KYB-2023/116697 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek,

cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, mala zarar verme suçundan mükerrer olarak iki kez hüküm kurulamayacağı hususu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Hükümlünün olay günü ateş ederek şikâyetçinin iş yerinin camlarına zarar verme eyleminden dolayı hükümlü hem silahla tehdit hem de mala zarar verme suçundan ceza almış ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 44. maddesi gereği işlediği bir fiille birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren hükümlü hakkında sadece en ağır suç olan silahla tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mala zarar verme suçundan da mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2.Hükümlünün olay günü ateş ederek şikâyetçinin iş yerinin camlarına zarar verdiğinden oluşan mala zarar verme suçunun şikâyete tabi olması, şikâyetçinin 02.12.2013 tarihli duruşmada şikâyetçi olmadığını söylemesi, hükümlünün aynı tarihli celsedeki beyanında şikâyetten vazgeçmeyi kabul etmediğine ilişkin bir anlatımının olmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 73/4-6. fıkraları ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

3. İnceleme konusu hükümler hakkında belirlenen hususlar yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR