Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29306 K.2024/2916

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- 21.02.2015 tarihli uzmanlık raporunda, suça konu araçlar üzerinde yanıcı ve yangın başlatıcı özelliğe sahip maddelerden olan "Toluen" bulaşıklarının bulunduğu, bu maddenin benzin muhteviyatında bulunduğu, sanayide bir çok alanda kullanıldığı ve bir çok plastik maddenin yanma sebebiyle pirolize olması sonucunda da açığa çıkabileceğinin belirtilmesi karşısında; sanığın mala zarar verme eyleminde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/2-a maddesinin uygulanıp uygulamayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

İlk hükmün verildiği tarihten sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, 5271 sayılı Kanun'un 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, mala zarar verme suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,