Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29642 K.2024/184

...

ŞİKÂYETÇİLER

..., Finansbank A.Ş.

SUÇLAR

Özel belgede sahtecilik, hırsızlık

SUÇ TARİHLERİ

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Ret kararının onanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık müdafinin 19.09.2022 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle mahkemenin 28.09.2022 tarihli ve 2007/321 Esas, 2016/165 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dairemizin 22.11.2022 tarihli ve 2022/11028 Esas, 2022/19599 Karar sayılı ilâmıyla Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen davalarda tebligatın vekile yapılmasının gerektiği belirtilerek mahkemesine iade edildiği, dosya içerisinde mevcut Eyüp 3. Noterliğince düzenlenen 10.05.2007 tarihli ve 11392 yevmiye numaralı vekâletname ile ilgili bir azilname bulunmadığı, Av. ...'nun vekillik görevinden çekildiğine dair belge ibraz etmediği ve Av. ...'nun dosyaya ibraz ettiği belge içeriğinde de sanığın vekili olma görevinin devam ettiğini, gerekçeli kararın tarafına gönderilmesini talep ettiği nazara alındığında;

sanık müdafiine tebliğ yapılmadan sadece sanığa yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu ve sanık müdafiinin öğrenmeyle verdiği 19.09.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında katılanlar ..., ..., ..., ..., ...'ya karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde

Sanığın bankada üç adet sahte hesap açarak sözleşme imzalaması şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 207/1. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık genel dava zamanaşımının, suçların işlendiği 13.10.2006 ve 27.10.2006 tarihlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık hakkında şikâyetçi ...'e karşı hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Finans Bankası yetkilerince 19.02.2007 tarihli dilekçe ile sanığın sahte kimlik ile sahte hesaplar açması nedeniyle kurum dâhilinde yaptıkları araştırmada 13.10.2006 tarihinde Uğur Akkurt adına Aksaray Şubelerinde 14829533 No'lu hesap açıldığı, şikâyetçinin hesabından belirtilen hesaba 3.427,00 TL havalenin yapıldığı ve aynı gün çekildiği, Uğur Akkurt adına hesap açılışı esnasında doldurulan imza kartonundaki telefon numarasının kolluk görevlilerince tespit edilen diğer sahte hesaplardaki imza kartonuna doldurulan numara ile aynı olması nedeniyle ihbarda bulunulduğu,

sanığın soruşturma evresinde alınan savunmasında kolluk görevlilerince tespit edilen sahte hesapları açtığını kabul ettiği, ancak Uğur Akkurt adına herhangi bir hesap açmadığını beyan ettiği, soruşturma evresinde sanığın el yazı örneklerinin alındığı ancak söz konusu sahte hesabı sanığın açtığının tespitine ilişkin bir inceleme yapılmadığının anlaşılması karşısında;

dosya içerisinde bulunan asıl evrak üzerindeki yazı örnekleri ile sanığın dosya arasında bulunan yazı örneklerinin karşılaştırılarak sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,