KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/29668 E., 2024/8841 K.
- Karar tarihi
- 29 Mayıs 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Başvuran
- Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
- Tebliğname görüşü
- İlgili kararın kanun yararına bozulması
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve KYB-2023/118388 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay olarak belirlenen hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 7 ay hapis cezası yerine, 4 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
2.Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay olarak belirlenen hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 7 ay hapis cezası yerine, 4 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Kdz. Ereğli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2019/258 Esas, 2023/28 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/29668, K. 2024/8841, 29 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama