Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29963 K.2024/7461

Hınıs Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2023 tarihli, 2010/305 Esas, 2012/51 Karar sayılı müsadereye yer olmadığına ilişkin ek kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 54. ve 55. maddelerinde düzenlenen müsadere bir güvenlik tedbiri olup, müsadere kararları yönünden kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna başvurabileceği ancak bağımsız olarak verilen müsadere kararlarında ise karar tarihine göre ikili bir ayırım yapmanın gerektiği;

1-) Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden yani 20.07.2016 tarihinden önce bağımsız olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 gün ve 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20.07.2016 tarihinden önce bağımsız olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır.

2-) 20.07.2016 tarihi ve sonrasında bağımsız olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 256 ve 258. maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabi olacaktır.

Açıklanan nedenlerle;