KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/3028 E., 2025/11415 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1369 E., 2020/921 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın 31.12.2017 tarihinde atılı suçu işlemediğine, şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğine, masumiyet karinesinin dikkate alınması gerektiğine, mahkemenin hangi delile dayandığını belirtmediğine, sanığın atık alana atılan malzemeleri sattığına dair samimi beyanda bulunduğuna bu nedenle hırsızlık suçunun vasıflarının oluşmadığına, hırsızlık kastının bulunmadığına, 2 adet tuvalet kağıdı ile 8 kg köpek mamasını çalışanın bilgisi dahilinde aldığına, atılı suçu işlemediğine,
eksik inceleme ile karar verildiğine, diğer çalışanların tehdit ile beyanda bulunduklarına, katılanın sanığı iş yerinden tazminatsız çıkarmak için bu yola başvurduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/3028, K. 2025/11415, 17 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama