Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3070 K.2024/12551

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafîinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun aracı geri getirmek üzere aldığı ancak Jandarmayı görünce panikleyerek kaçması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 146. maddesindeki kullanma hırsızlığını oluşturduğunun gözetilmediğine,

alınan bilirkişi raporunda dava konusu olayları kavrayabilecek olguda olduğu belirtilmiş ise de aynı raporda suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde ergenlik döneminde olduğu ve bu dönemin kişilik üzerindeki olumsuz dürtüsel davranışların olgunun davranışlarını yönlendirmesini olumsuz etkileyebikeceği hususundaki belirlemelerin hüküm kurulurken göz önünde bulundurulmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;