Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/309 K.2023/2567

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan beraat hükümlerinin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların gündüz vakti katılanın ikametine girerek buradan ziynet eşyaları ve para çaldıkları iddiası ile açılan davada; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/1, 119/1-c ve 151. maddelerinde tanımlanan hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 04.03.2015 olan mahkûmiyet kararı tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinin gözetilmemesi,