Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3106 K.2025/12019

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin suça konu eşyaların atıl olup kullanılmadığına, kendisinin de hurda olarak topladığına, orada bulunan bekçiye hurdaları alabilir miyim diye sorduğuna, onun izin vermesi üzerine el ile iteklediği arabasına attığına, ancak bekçinin sonradan bıçakla arabasının tekerlerini patlatıp, polise haber verdiğine, suça konu hurdaların değeri düşük olduğundan TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğine, zarar miktarı hesaplanıp tarafına zararı gidermesi için süre verilmeden karar verildiğine,

olay yerinden birden fazla kez hırsızlık yaptığına dair delil bulunmadığı halde TCK'nın 43. maddesinin uygulandığına, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;