Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3144 K.2025/12658

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin verilen kararın usule, kanuna ve hukuka aykırı olduğuna, müvekkili sanığın zor durumda olmasından kaynaklı bu eylemi gerçekleştirdiğini, çok pişman olduğunu dile getirdiğine, katılandan özür dilediğine, pişmanlığını samimi bir şekilde ortaya koymuş olup zararı karşılayacağını belirttiğine, mahkemece verilen süre zarfında zararı karşılayamadığına, çünkü bu süre zarfında başka bir suç sebebiyle tutuklu olduğuna ve ailesi ile görüşme olanağına sahip olamadığına,

verilen hükmün haksız ve hukuksuz olup ortadan kaldırılması gerektiğine; sanığın temyiz isteminin zararı gidermesi için mahkemece tarafına süre verildiğine, ancak tekrar cezaevine girmiş olması nedeniyle zararı karşılayamadığına, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;