Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3161 K.2025/12016

I- Konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 08.01.2020 tarihli ve 2019/128 Esas, 2020/36 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2018 tarihli ve 2017/375 Esas, 2018/324 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1 ve 151/1. maddeleri uyarınca sırasıyla kurulan 5 ay ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, istinaf mahkemesince eksik inceleme üzerine hüküm kurulduğuna, müvekkili sanığın, katılanın eski çalışanı olup, ondan tahsil etmesi gereken işçi alacağı bulunduğuna, müvekkili sanığın olay tarihinde bahse konu alacağı tahsil amacıyla olay yerine gittiğine, 5237 sayılı TCK'nın 144. maddesi uyarınca, hırsızlık suçunun bir hukuki ilişkiden doğan alacağı tahsil etmek amacıyla işlenmesi halinde daha az ceza verilmesi gerektiğine, gerek yerel mahkemece,

gerekse istinaf mahkemesince bu hüküm dikkate alınmadan karar verildiğine, ilk derece mahkemesinde katılanın zararının müvekkili sanık tarafından giderileceği taraflarınca ifade edilmesine rağmen, bu beyanlarının hüküm kurulurken göz ardı edildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;