Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3251 K.2023/2821

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.05.2007 tarihli ve 2007/962 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, şikâyetçinin evinin bahçesinde bulunan depodan hırsızlık yapmaya teşebbüs ettiği iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 35/2, 53. maddeleri, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2008 tarihli ve 2007/260 Esas, 2008/591 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adlî para hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise aynı Kanun'un 116/1, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yukarıda anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 27.02.2014 tarihli ve 2011/18548 Esas, 2014/3340 Karar sayılı kararı ile özetle; konut dokunulmazlığının ihlâli eylemini yaşı küçük suça sürüklenen çocuk ile birlikte işleyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca objektif ve subjektif değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2014/172 Esas, 2014/549 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise aynı Kanun'un 116/1, 119/1-c ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5. Sanığın denetim süresi içinde Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2019/331 Esas, 2019/562 Karar sayılı kararı ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezasına mahkum edilmesi ve bu kararın 24.11.2019 tarihinde kesinleşmesi üzerine sanık hakkında Mahkemesine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı hakkında değerlendirme yapılmak üzere ihbarda bulunulmuştur.

6. İhbarın değerlendirilmesi sonucu, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2020/64 Esas, 2020/115 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise aynı Kanun'un 116/1, 119/1-c, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.06.2022 tarihli ve 2-2020/72307 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçları yanında bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediğine, kendisinin olaya dahil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde şikâyetçinin etrafı duvarla çevrili olan bahçesinin içinde bulunan deponun asma kilidinin kesildiği ancak çalınan bir şey olmadığı, sanık ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun bahçe içinde yakalandıkları ve polisler geldiğinde suça sürüklenen çocuğun elindeki kerpeteni yere attığı, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sanığın üzerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediğinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık aşamalardaki savunmalarında suçu inkar etmiş, suçları yanında bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediğini savunmuştur.

IV. GEREKÇE

Dosya içerisinde yer alan kolluk görevlilerince düzenlenen 09.05.2007 tarihli tutanak, A.G. isimli tanık ifadesi ile tüm dosya içeriğinden sanığın üzerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediği ve suçların yasal unsurlarının oluştuğuna dair Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmaması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2008 tarihli ve 2007/260 Esas, 2008/591 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35 ve 62/1. maddelerine göre belirlenen 6.000,00 TL adlî para cezasının ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1 ve 62/1. maddelerine göre belirlenen 3.000,00 TL adlî para cezasının yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak olduğu gözetilip bozma ilamı sonrası kurulan hükümlerde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b,

35 ve 62/1. maddelerine göre belirlenen 10 ay hapis cezası ile aynı Kanun'un 116/1, 119/1-c ve 62/1. maddelerine göre belirlenen 10 ay hapis cezasının sonuç olarak sırasıyla 6.000,00 TL adlî para cezası ve 3.000,00 TL adlî para cezası olarak infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde iki kez 10 ay hapis cezası tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2020/64 Esas, 2020/115 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35 ve 62/1. maddelerine göre belirlenen 10 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 6.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına;