Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3258 K.2025/12740

I. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, amacının hırsızlık olmadığının, müştekinin şikâyetçi olmadığı ve zararının olmadığını beyan etmesine rağmen ceza almasının yasaya aykırı olduğuna, sanık müdafiinin temyiz isteminin, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına ve geceleyin işlendiğine ilişkin delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

O yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında aleyhe istinaf talebi bulunduğundan CMK'nın 283. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/278 Esas ve 2018/91 Karar sayılı ilâmının, mala zarar verme suçundan doğrudan verilen 2.000,00 TL adlî para cezası olup kesin nitelikte olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilâmının da olmaması nedeniyle, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının gözetilmemesi,