Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3265 K.2024/12552

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafîinin temyiz isteminin, suça konu malın değerinin tespiti yapılmadan şikâyetçinin beyanı esas alınarak malın değerinin fazlalığı sebebiyle hüküm kurulmasına,

şikâyetçinin zararının karşılanması sebebiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinin uygulanması gerektiğine, suça sürüklenen çocuğun olaydaki rolüne göre aynı Kanun'un 39/2-a ve 2-c maddelerinin uygulanması ihtimalinin değerlendirilmediğine ve diğer suça sürüklenen çocuğa uygulandığı hâlde aynı Kanun'un 62. maddesine göre indirim yapılmamasının hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;