Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/332 K.2023/1677

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07.02.2019 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının, sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 08.12.2021 günü yeniden işlemeye başladığı anlaşılmıştır.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 116/4. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 13.04.2011 tarihli sorgusunun yapıldığı tarihinden itibaren karar tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle, Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2022/1266 Esas, 2022/1723 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA,