KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/3327 E., 2025/9742 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mayıs 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/781 E., 2020/303 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hüküm
- Düzeltilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma
I.Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının ihlâli Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde,
Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/1-b maddesi uyarınca "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları" temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde,
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; suça konu telefona hattın takılmasını mahkûmiyet için yeterli olamayacağına, somut delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/3327, K. 2025/9742, 22 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama