Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3337 K.2025/10356

Sanığın ilk derece mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62 ve 50. maddeleri uyarınca 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından hükmün kaldırılarak sanığın hırsızlık suçundan CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine ilişkin verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin; görgü tespit tutanağına göre, katılana ait eşyanın bir kısmının sanık tarafından alındığına, çöpe atılmadığına, beraat kararının yerinde olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;