Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/341 K.2023/810

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2022 tarihli, 2022/690 Esas, 2022/663 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143. 53, 58. maddeleri gereğince 10 yıl 6 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Kararın sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Mahkemenin 24.10.2022 tarihli ek kararı ile, kararın sanığın yüzüne karşı okunmuş olması karşısında, sanığın istinaf talebinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 29.11.2022 tarihli ve 2022/2590 Esas, 2022/1689 Karar sayılı kararı ile, sanığın istinaf dilekçesinin Mahkemeye cezaevi müdürlüğü tarafından sehven geç gönderilmiş olması nedeniyle sanığın temyizinin süresinde olduğunun anlaşılması karşısında, Mahkemenin 24.10.2022 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede, kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık süresi içerisinde verdiği cezaevi idaresinin 15.12.2022 havale tarihli dilekçesinde özetle zararın tamamını kovuşturma tamamlamadan karşıladığını, etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak, takdirî indirim yapılması gerektiğini, sanık müdafii süresi içerisinde verdiği 10.12.2022 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, şikâyetçinin zararının henüz kovuşturma aşaması bitmeden karşılandığını, katılan tarafın şikâyetinden vazgeçtiğini, takdirî indirim uygulanması gerektiğini, sanığın olaydan dolayı pişman olduğunu ileri sürmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tanık ve kamera araştırma tutanağı, görgü tespit ve olay yeri krokisi tutanağı, görüntü inceleme, araştırma, muhafaza altına alma ve yakalama tutanağı ve 1 Adet CD, sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın olay günü gece vaktinden sayılan 00.40 sıralarında katılanın ikametinin otoparkındaki bulunan depo olarak kullandığı yerde bulunan 1 adet bisiklet, 1 adet güneş gözlüğü, 40 çift yeni bayan ve erkek ayakkabısı, 2 adet 16 litre zeytinyağı, 3 adet 5 kg sade yağ, 1 adet 5 kg sızma zeytinyağı ve 1 adet kamerayı hırsızladığı,

sanığın alınan savunmalarında da suçunu ikrar ettiği gibi, görüntü inceleme tutanağı ile de olayın bu şekilde meydana geldiğinin sabit olduğu, katılanın olay nedeniyle meydana gelen zararı 150.000,00 TL civarında olup bunun yaklaşık 50.000,00 TL'sının katılana iade edildiği, geri kalan zararının sanık tarafından giderilmediği, katılanın şikâyetinin devam edip etkin pişmanlık hükümlerinden sanığın faydalanmasına rıza göstermedikleri anlaşılmış olmakla, sanık hakkında TCK'nın 168. maddesi hükümleri gereğince yasal şartları oluşmadığından indirim yapılmayarak sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılması yoluna gidildiği,

TCK'nın 142/2-h maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer ile amaç ve saik, meydana gelen zararın ağırlığı göz önüne alınarak, asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini ile sanığın takdiren ve teşdiden 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın eylemini gece vakti gerçekleştirdiği anlaşıldığından TCK'nın 143. maddesi gereğince cezasından 1/2 oranında artırım yapılarak sanığın 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

sanığın suç kayıtlarına yansıyan aynı suçu işleme konusundaki istikrarlı davranışları ve suç işlemeye eğilimli kişiliği nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği konusunda olumlu bir vicdani kanaate varılamadığında geçmişi nazara alınarak hakkında TCK'nın 62/1. maddesindeki takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, sanık hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın süresi, tekerrüre esas sabıkasının olması, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmiş olması nedeniyle yasal şartları oluşmadığından,

sanık hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK’ nun 50. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesine, TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelemesine ve sanık hakkında CMK’nın 231/5-6. maddelerinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın daha önce ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/696 Esas, 2020/263 Karar sayılı sayılı ilâmı ile neticeten 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, verilen cezanın 01.01.2021 tarihinde kesinleştiği ve sanığın TCK'nın 58. maddesinde belirtilen 3 yıllık süre geçmeden davaya konu suçu işleyerek mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, sanığın ikinci kez mükerrir olması sebebiyle 5275 Kanun'un 108/3. maddesi gereğince sanık hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay yerini gören kamera kayıtları, CD izleme tutanağı, sanığın ikrarı karşısında, sanığın eylemi sübuta ermekle, sanık hakkında mahkûmiyet kararı kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, sanığa katılanın kalan zararı olan 100.000,00 TL'yi ödemesi konusunda süre verildiği halde bu zararı gidermediği ve katılan vekilinin de karar duruşmasında kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza göstermediklerini bildirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yasal imkan bulunmadığı,

sanık hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmek suretiyle TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen indirimin uygulanmadığının anlaşılması karşısında sanık ve müdafiinin temyiz talepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR