Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3417 K.2024/2571

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2019/1644 Esas, 2020/666 Karar sayılı mala zarar verme suçuna ilişkin olarak verdiği kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilip 22.05.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 10.11.2021 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu, anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, REDDİNE,

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hırsızlık suçuna ilişkin olarak verilen 01.12.2021 tarihli ve 2021/2432 Esas, 2021/2105 Karar sayılı ek kararın ise; 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında;