Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3419 K.2024/660

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleştiği 01.11.2012 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 28.07.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içerisindeki olay yeri inceleme raporu ile, şikâyetçiye ait aracın sol ön kapısının zorlanmak suretiyle açıldığının tespit edilmesi nedeniyle, sanığın, şikâyetçiye ait olup kapıları kilitlenmiş vaziyetteki araçtan oto teybini çalması şeklinde gerçekleştiği kabul edilmesi gereken olayda; eylemin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, anılan Kanun’un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza süresinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden;

sanık hakkında bozma kararından önce kurulan 17.11.2006 tarihli ilk hükümde hırsızlık suçundan hükmolunan 7 ay 23 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca 4.660,00 TL adlî para cezasına çevrilmesine karar verilmesi ve hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 22.02.2012 tarihli ve 2011/20739 Esas, 2012/4099 Karar sayılı ilâmıyla bozulması karşısında, daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesine yasal olanak bulunmamakla birlikte,

bozma öncesinde hükmedilen 4.660,00 TL adlî para cezasının sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu ve sanık hakkında hükmedilen 7 ay 15 gün hapis cezasının 4.660,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.