Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/356 K.2023/2371

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tebliğname tebliğinin usûlüne göre yapıldığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

Sanığa yüklenen muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 24.04.2014 olan sorgu tarihinden karar tarihine kadar geçtiği, nitekim Mahkemece de.

"Sanık hakkında, suç tarihi olarak 14.02.2013 tarihinde muhafaza görevini kötüye kullandığı iddiasıyla açılan davada, zamanaşımını kesen tek işlemin 24.04.2014 tarihinde yapılan sorgusu olduğu, sanığa atılı suçun olağan zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun'un 289 ve 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu, sanığın savunmasının 24.04.2014 tarihinde alındığı bu tarihten sonra zamanaşımını kesen herhangi bir neden bulunmadığı,

son duruşma tarihi olan 22.09.2022 tarihi itibariyle sekiz yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından sanık hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine" karar verildiği anlaşılmıştır.

II. KARAR