Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3580 K.2024/1401

düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece Mahkemesince sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükmün sanık tarafından istinaf edilmesi akabinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince sanığın aynı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/1, 58 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine hükmedilmesi sebebiyle hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, “lehe hükümlerin uygulanmadığına, etkin pişmanlıktan yararlandırılmadığına, eksik araştırma ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, cezasının ertelenmesi gerektiğine” ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanık hakkında hükmedilen aynı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,