Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3595 K.2025/9597

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmaması karşısında, teşebbüs nedeniyle indirimin az olduğuna, zararın bulunmadığına, suçun geceleyin işlendiği kavramının hatalı yorumlandığına, zincirleme suç hükümlerinin yanlış uygulandığına ve TCK.'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

TCK'nın 43. maddesi kapsamında kalan eylemlerin her birisi için ayrı ayrı temel ceza tespiti, arttırım sebepleri, indirim sebepleri TCK'nın 43. maddesinden arttırım şeklinde uygulama yapıldıktan sonra hangi eylem yönünden sonuçta fazla ceza ortaya çıkıyorsa bu sonuç cezaya hükmedilmesi şeklinde uygulama yapılması gerektiği halde, buna riayet edilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.