Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3648 K.2024/3894

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin bozmadan önceki 22.12.2015 tarihli hırsızlık suçundan verilen 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi gereği hükmedilen erteli hapis cezasının aynen infazına dair kararını da temyiz ettiği ancak bu yönden inceleme yapılmamış olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen 22.12.2015 tarihli hükme ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuk hakkındaki erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin kararın, infaza ilişkin olması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayıp 5275 sayılı Kanun'un 98. ve 101/3. maddeleri gereğince itiraza tabi olduğundan, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz dilekçelerinin itiraz niteliğinde kabul edilerek merciince incelenerek karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde:

Kazanılmış hak gözetilerek sonuç ceza belirlenirken uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 283/1. olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 29.04.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edilen 22.12.2015 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan sonuç cezanın 6 ay 20 gün olduğu,

bozma ilâmı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan maddeler uygulandıktan sonra sonuç ceza belirlenip, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek hükmolunan yeni cezanın 1 yıldan uzun süreli hapis cezası olması hâlinde önceki hükümde verilen 6 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi.

1 yıl veya daha az süreli hapis cezası olması halinde ise 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği hâlde, uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlanarak ve kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilerek,

önceki hükmün yalnızca suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edildiğinden bahisle, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildikten sonra kazanılmış hakkın gözetildiği belirtilerek cezanın 6 ay 20 gün hapis cezasına indirilmesi ve hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 29.04.2021 tarihli ve 2021/11727 E., 2021/8537 K. sayılı bozma ilâmından önceki hüküm yalnızca suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 6 ay 20 gün hapis cezası karşılığı 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;