Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3673 K.2025/12366

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II.Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi gereğince hükmedilen 4 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun’un 62. maddesi ile 1/6 indirim yapılarak sonuç cezanın 3 ay 10 gün hapis olarak belirlenmesi gerekirken, 3 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini,