Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3674 K.2025/14814

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlemediğine, dosyada delil olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanığın üzerine atılan suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut ve inandırıcı deliller bulunmadığına, ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün esastan reddine karar verilmesi gerekirken sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, aracının ön ve arka plakalarının çalındığını tespit eden şikâyetçinin ihbarı üzerine, araştırma yapan kolluk görevlilerinin şikâyetçiye ait plakaların başka araç üzerine takılı halde tespit ettikleri, araçtan inen 4 kişinin olduğu ve bu kişilerin yakalanamadığı, araç içerisinde sanığın fotoğrafının yapıştırıldığı başka kişiye ait kimlik kartının bulunduğu, beraat eden sanık ...'in aracı sanık ...'ın kullandığını gördüğünü belirtmesi nedeniyle Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Hükümde tekerrüre esas alınan Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2018 tarihinde kesinleşen, 2015/749 Esas ve 2017/843 Karar sayılı ilamın, beraat eden diğer sanığa ait adli sicil kaydına ait olduğu, bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağından,sanığın adli sicil kaydında yer alan Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2012 tarihli, 2012/17 Esas, 2012 /512 Karar sayılı 04.05.2017 tarihinde kesinleşen kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan verilen 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasının mükerrirliğe esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği hükmün Tebliğname'ye farklı gerekçeyle uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından ''Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/749 Esas ve 2017/843 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas alınmak suretiyle" ibaresi çıkarılarak yerine "Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2012 tarihli, 2012/17 Esas, 2012 /512 Karar sayılı ilâmındaki kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan verilen 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası tekerrüre esas alınmak suretiyle" cümlesinin yazılmasına karar verilmek suretiyle,