Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3686 K.2025/10366

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlediğine ilişkin dosyada yeterli delil bulunmadığına, delillerin tam olarak toplanmadığına, teşdit sebebi yokken ve şikâyetçinin zararı karşılanıp şikâyetten vazgeçmişken cezada teşdit uygulanmasının doğru olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin yasal unsurlarının oluşmadığına, aleyhe hüküm verme yasağına uyulmadığına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanamayacağına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükmedilen cezanın miktarı itibari ile sanık müdafiinin duruşma talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede,

Tekerrüre esas alınan ilamda 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.