KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/3792 E., 2024/13522 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Şikâyetçi
- Jandarma Genel Komutanlığı
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
245 kelime·1 dk okuma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Akyazı Jandarma Komutanlığı'ndan gelen 25.04.2013 tarihli cevabi yazıda, sanığın eylemi nedeniyle oluşan toplam 2.850-TL zararın 1.550-T'sinin kantin sorumlusu ... tarafından, 1.300-TL'sinin ise personelin kendi arasında topladığı para ile karşılandığının belirtildiği, sanığın herhangi bir ödeme yapmadığı anlaşılmakla, yasal şartları oluşmadığı hâlde sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, sanık hakkında TCK’nın 142/1-b, 143/1, 43 ve 168/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 10 ay 25 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 9 ay hapis yerine, 8 ay 30 gün hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini hususları, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/3792, K. 2024/13522, 30 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama