Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3876 K.2024/4526

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24.06.2013 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen 18.09.2007 tarihli kararda, hırsızlık suçundan hükmolunan sonuç cezanın 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca hapisten çevrilen 7.000,00 TL adli para cezası olduğu gözetilmeden, bozma kararından sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ancak denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hakkındaki hüküm açıklanan sanık hakkında 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı olarak 11 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle kazanılmış hak kuralının ihlâl edilmesi,