Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3965 K.2025/12662

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, müvekkillerinin üzerlerine atılı hırsızlık suçuna teşebbüs ettiklerine dair dosya içerisinde yeterli delil bulunmadığına, ceza hukukunda bir eylemin birden fazla suçu içermesi hallerinde sanığın bu suçlardan en ağırı ile cezalandırılır ilkesinin üstüne çıkılarak her bir sanık hakkında hem mesken masumiyetine ihlâl, hem mala zarar verme,

hem de hırsızlığa teşebbüs suçlarından cezalar verilmesinin yasaya uygun bulunmadığına ve ayrıca kararda belirtildiği gibi bir saç tokası ile her hangi bir evin kapısında mala zarar verme filinin işlenemeyeceğine; sanık ...'in temyiz isteminin, ilk derece mahkemesi kararının doğru olduğuna, çünkü hırsızlık suçunu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, çamaşır satmak için o apartmanda bulunduğuna, göçebe ve roman olmaları nedeniyle insanların ön yargılı davrandığına, kendisine iftira atıldığına, amaçları hırsızlık olsaydı şikâyetçi ...'ya yakalandıktan sonra hemen kaçmaları gerektiğine,

hırsızlık suçunu işlediği varsayılsa bile aynı suçlardan birden fazla kez cezalandırılmasının adil olmadığına, kimsenin zarara uğramadığına ve üzerinde herhangi bir suç eşyası çıkmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;