Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4041 K.2024/3676

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 11.04.2011 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasına neden olan Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2015 tarihli ve 2015/45 Esas, 2015/110 Karar sayılı dosyasına konu suçun ise 17.01.2015 tarihinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, her ne kadar kararda suça sürüklenen çocuğun 5 yıl denetim süresine tabi olduğu belirtilmişse de; 5271 sayılı Kanun'un 231/8 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddeleri uyarınca 3 yıllık denetim süresine tâbi olduğu bu nedenle hükmün açıklanamayacağının gözetilmemesi,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce yaşı sebebiyle tayin edilen zorunlu müdafiinin mevcut olduğu ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklandığı tarih itibarı ile suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını ikmal ettiği, hükmün açıklanması duruşmasının yapılacağından bahisle eski zorunlu müdafie haber verilmediği, duruşma sırasında 18 yaşını ikmal etmesi sebebiyle müdafi talep etme hakkının hatırlatılmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,