KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/4090 E., 2025/7103 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1548 E., 2020/998 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Katılanın 08.07.2020 tarihli dilekçesinin, temyize cevap dilekçesi olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkilinin olayın işlenişi sırasında aktif bir rolünün bulunmadığına, gerek müvekkilinin gerekse diğer sanığın belirttiği gibi uyuşturucu krizi sırasında yapılmış ani bir eylemde bulunduğuna, yargılama sırasında katılanın zararını gidermek istemişse de katılanın çelişkili ifadelerde bulunup, zararının miktarını sürekli farklı söylediğine, katılanın kötü niyetli davrandığına, bu sebeple müvekkilinin zararı tazmin edemediğine,
ayrıca müvekkili hakkında hiçbir indirim sebebinin uygulanmamasının hakkaniyete aykırı olup, lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiklerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/4090, K. 2025/7103, 22 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama