Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4196 K.2025/2443

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Hırsızlık suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen Özay Sevim'in ifadelerinde, kendisini hırsızlık yapması için sanık ...'ın azmettirdiğini, çaldığı oto teyplerini sanık ...'a verdiğini beyan ettiği ancak; sanık ...'ın Özay Sevim'i hırsızlık suçuna azmettirdiğine dair soyut iddia haricinde bir delilin bulunmadığı, fakat sanığın Özay Sevim'den oto teybi satın aldığını söylemesi karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 165/1 maddesinde düzenlenen ve uzlaşmaya tabi olan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

5237 sayılı TCK'nın 142/2-d ve168/2. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 3 ay hapis yerine 1 yıl 3 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini,