Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4234 K.2024/2621

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığı mahkûm etmeye yetecek delilerin olmadığına, atfı cürüm niteliğindeki beyanların esas alındığına, zira sanığın teşhis edilemediğine, parmak izi olmadığına, temyiz dışı sanık ... ile arasında husumet bulunduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, kamera görüntülerinde tespit edilemeyen, parmak ve vücut izi kaydı çıkmayan sanık hakkında yalnızca temyiz dışı sanık ...’nın suç atma niteliğindeki savunması ve yine temyiz dışı sanık ...’nın babası olan ve tanık olarak dinlenmekle birlikte görgüye dayalı bir bilgisi bulunmayan ...’nın beyanı dışında bir delil bulunmayan sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı yerine yazılı şekilde karar verilmesi,