Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4268 K.2024/156

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 09.03.2022 tarihli dilekçesi ile eski hâle getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, eski hâle getirme ve temyiz isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu anlaşılmakla; Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 1997/159 Esas, 1999/834 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Hükümlünün yokluğunda verilen 31.12.1999 tarihli kararda; kanun yolu, mercii, kanun yoluna başvuru şekli ve süresi usûlüne uygun şekilde belirtilmemiş ise de; yapılan incelemede hükümlünün cezasının 25.11.2003 tarihinde infaz edildiği, hükümlünün 16.05.2022 havale tarihli dilekçesinde de hükmü infaz ettiğini belirttiği, dolayısıyla en geç infaz tarihi itibarıyla hükümlünün karardan haberdar olduğunun kabulü ile kararı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 09.03.2022 tarihinde temyiz eden hükümlünün yerinde görülmeyen eski hâle getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.